عسل دیابتی

امتیاز کاربران به محصولات عسل محمد

عسل چندگیاه ویژه دیابتی، ترکیبی خام و آزمایش‌شده از عسل‌های کنار، قنقال، خلیلو، زول و کوهستان با فروکتوز بالاتر و ساکارز پایین است. این عسل درمان دیابت نیست و فقط با نظر پزشک و در مقدار کم مصرف می‌شود.

ساکارز:
2.00
حداکثر
5g/100g
قند احیا:
74.6
حداقل
65g/100g
HMF:
7.5
حداکثر
40 mg/kg
رطوبت:
14
حداکثر
20%
پرولین:
561
حداقل
180mg/kg
نشان استاندارد ملی ایران محصولات عسل محمد

دارنده گواهینامه
استاندارد ایران
به شماره: 63841979911

نشان سیب سلامت محصولات عسل محمد

دارنده گواهینامه
پروانه بهداشتی ساخت
به شماره: 15/17177

عسل دیابتی را بهتر بشناسیم

توضیحات تخصصی توسط کارشناس عسل، دکتر بهزاد رفاهی

پخش ویدئوی معرفی محصول

معرفی عسل

عسل دیابتی چیست؟

«عسل دیابتی» نام رایج عسل‌هایی است که فروکتوز بیشتر و گلوکز کمتری دارند و به همین دلیل قند خون را آرام‌تر از شکر بالا می‌برند. با این حال عسل دیابتی هم قند است و دارو یا درمان دیابت نیست؛ مصرف آن فقط با نظر پزشک و در مقدار کم توصیه می‌شود.

عسل چندگیاه ویژه دیابتی سید محمد رضویان

عسل چندگیاه ویژه دیابتی یک عسل کاملاً طبیعی، تازه، سالم و خام است که از ترکیب چند عسل طبیعی با بهترین شاخص‌های آزمایشگاهی تهیه شده؛ عسل‌هایی که تجربه‌ی بیش از دو دهه نشان داده برای بیماران دیابت بهترین انتخاب‌اند. این محصول معمولاً ترکیبی است از عسل کنار، قنقال، خلیلو، زول و عسل‌های کوهستانی با نسبت فروکتوز به گلوکوز بالاتر و شاخص گلیسمی پایین‌تر؛ ترکیبی که خلوص و اصالت آن در آزمایشگاه تخصصی و آنالیزهای حسی تأیید شده است.

نکته‌ای که پیش از هر چیز باید روشن شود این است که این عسل نیز درمان دیابت نیست. مصرف آن صرفاً با نظر پزشک و در صورتی که مصرف عسل برای بیمار مجاز باشد، به‌صورت کنترل‌شده و در حد اندازه توصیه می‌شود. در این مقاله به این پرسش‌ها پاسخ می‌دهیم که عسل چندگیاه ویژه دیابتی چیست، شاخص گلیسمی چیست، آیا عسل درمان دیابت است، چه عسلی برای بیماران دیابت بهترین گزینه است و چگونه باید از آن استفاده کرد؛ همه بر پایه شواهد علمی معتبر و تجربه‌ی واحد تحقیق و توسعه سید محمد رضویان ارائه شده است.

شاخص گلیسمی چیست و کدام عسل‌ها شاخص گلیسمی پایین‌تری دارند؟

شاخص گلیسمی (GI) معیاری است که نشان می‌دهد یک ماده غذایی قند خون را چقدر و با چه سرعتی افزایش می‌دهد. هرچه این شاخص پایین‌تر باشد، آن غذا پیک قندی کمتری ایجاد می‌کند و برای بیماران دیابت مطلوب‌تر است. عسل با وجود شیرینی زیاد، به دلیل سهم بالای فروکتوز معمولاً شاخص گلیسمی پایین‌تری نسبت به شکر سفید دارد؛ هرچند این شاخص در عسل‌های مختلف بسیار متغیر است و به ترکیب قندهای آن بستگی دارد.

قاعده کلی این است که عسل‌هایی با فروکتوز بیشتر و گلوکوز کمتر، دیررس‌تر و مطلوب‌تر عمل می‌کنند، چون فروکتوز متابولیسمی مستقل از انسولین دارد و تأثیر ناگهانی کمتری بر قند خون می‌گذارد. بر همین اساس، عسل‌هایی مانند عسل اقاقیا، قنقال، کنار، عناب، خلیلو، لعل کوهستان و مریم‌گلی معمولاً فروکتوز بالاتری دارند و شاخص گلیسمی پایین‌تری ارائه می‌دهند. در عسل چندگیاه ویژه دیابتی، همین عسل‌ها با نسبت فروکتوز به گلوکوز بالاتر انتخاب و ترکیب می‌شوند تا اثر قندخونی ملایم‌تری داشته باشند.

چه عسلی برای بیماران دیابت بهترین گزینه است؟

هر عسلی برای بیمار دیابتی مناسب نیست. بر اساس معیارهای علمی و تجربه‌ی بیش از 20 ساله ما، عسل مناسب بیماران دیابت باید چهار ویژگی داشته باشد:

  • خالص: صرفاً از شهد گیاه تولید شده باشد و هیچ تغذیه‌ی مصنوعی با شربت شکر یا شربت فروکتوز در فرآیند تولید آن انجام نشده باشد. خلوص آن در آزمایشگاه تخصصی و آنالیزهای حسی تأیید شده باشد.
  • سالم: عاری از باقی‌مانده‌های دارویی و آلاینده‌ها باشد.
  • تازه: حداکثر تا دو سال از تولید آن گذشته باشد؛ ترجیحاً زیر یک سال، تا مواد مؤثره و ترکیبات زیست‌فعال آن همچنان فعال بمانند.
  • خام: حرارت بالای ۴۵ درجه ندیده باشد. حرارت بالا آنزیم‌ها و ترکیبات مؤثره عسل را از بین می‌برد و آن را به صرفاً یک شربت قندی تبدیل می‌کند.

از نظر حسی، عسل چندگیاه ویژه دیابتی رنگ کهربایی و طعمی خوش و مشتری‌پسند دارد و غالبیت شهد گل‌های کنار، زول، قنقال و گیاهان کوهستانی در آن مشخص است. میزان ساکارز آن اغلب زیر ۳ درصد است؛ نکته مهم این‌که این مقدار اندک نیز شکر افزوده نیست بلکه قند طبیعی خود شهد گیاه است و هیچ تغذیه‌ی مصنوعی در کار نبوده است. منشأ گلی نیز بسیار مهم است: عسل‌های با منشأ کنار، عناب، زول، قنقال، اقاقیا و خلیلو به دلیل فروکتوز بالاتر، شاخص گلیسمی پایین‌تری دارند [1].

چرا عسل چندگیاه ویژه (دیابتی) سید محمد رضویان؟

کارگاه عسل‌شناسی سید محمد رضویان با بیش از دو دهه تجربه، این محصول را با رعایت کامل معیارهای علمی تولید می‌کند: کاملاً طبیعی و خالص و بدون تغذیه‌ی مصنوعی با شربت شکر یا فروکتوز، آزمایش‌شده در آزمایشگاه تخصصی همراه با آنالیزهای حسی، ترکیبی از عسل‌های اعلا کنار، قنقال، خلیلو، زول و کوهستان با نسبت فروکتوز به گلوکوز بالاتر و شاخص گلیسمی پایین‌تر، دارای گریدبندی کیفی اعلا در سیستم گریدبندی کارگاه، خام و تازه و بدون حرارت بالای ۴۵ درجه، و با بسته‌بندی بهداشتی در شیشه. تجربه‌ی سال‌های متمادی نیز نشان داده بیمارانی که با تأیید پزشک این عسل را در حد اندازه مصرف کرده‌اند، کنترل نسبی قند خون را حفظ کرده‌اند.

جمع‌بندی: آیا بیماران دیابتی می‌توانند عسل بخورند؟

نمی‌توان به همه بیماران دیابتی توصیه به مصرف عسل کرد؛ این تصمیم باید بر اساس شرایط فردی، نوع عسل، مقدار مصرف و با مشورت تیم درمان گرفته شود. عسل چندگیاه ویژه دیابتی سید محمد رضویان در دوزهای کنترل‌شده می‌تواند سالم‌ترین جایگزین برای قند و شکر باشد؛ اما مصرف خودسرانه و کنترل‌نشده آن می‌تواند برای قند خون مضر باشد.

منابع

  1. Ahmed A, et al. Effect of honey on cardiometabolic risk factors: a systematic review and meta-analysis. Nutrition Reviews, 2023. لینک مقاله
  2. Norouzzadeh M, et al. Dosage exploration of the effects of honey and its derivatives on cardiometabolic outcomes: an overview of systematic reviews and GRADE-assessed updated meta-analysis. 2025. لینک مقاله
  3. Akhbari M, et al. The Effects of Oral Consumption of Honey on Key Metabolic Profiles in Adult Patients with Type 2 Diabetes Mellitus: A Systematic Review of Clinical Trials. 2021. لینک مقاله
  4. Sadeghi F, et al. Effect of Natural Honey on Glycemic Control and Anthropometric Measures of Patients with Type 2 Diabetes: A Randomized Controlled Crossover Trial. 2019. لینک مقاله
مطالعه بیشتر > بستن >

بهبود با عسل

آیا عسل درمان‌کننده بیماری دیابت است؟

پاسخ صریح است: عسل درمان‌کننده بیماری دیابت نیست. اما شواهد علمی نشان می‌دهد اثر آن «دوگانه و وابسته به شرایط» است؛ یعنی هم نوع عسل و هم مقدار مصرف تعیین‌کننده است.

شواهد حامی مصرف کنترل‌شده: فراتحلیل سال ۲۰۲۳ منتشرشده در Nutrition Reviews با بررسی ۱۸ کارآزمایی کنترل‌شده روی ۱۱۰۵ نفر نشان داد مصرف عسل در حد میانه‌ی حدود ۴۰ گرم در روز طی حدود ۸ هفته، قند خون ناشتا را حدود ۰/۲ میلی‌مول کاهش می‌دهد و همچنین کلسترول تام، LDL و تری‌گلیسیرید را پایین آورده و HDL را افزایش می‌دهد؛ جالب آن‌که اثرات مثبت در عسل‌های تک‌گل (به‌ویژه اقاقیا و شبدر) و عسل خام بیشتر بود [1]. این یافته با تجربه‌ی بالینی ما نیز هم‌خوان است: مصرف در حد اندازه از عسل‌های کنار، زول، عناب، خلیلو و قنقال در بیماران دیابتی با کنترل نسبی قند خون همراه بوده است.

شواهد هشداردهنده: مرور جامع و فراتحلیل به‌روز روی ۶۹ کارآزمایی با ۳۵۴۴ شرکت‌کننده نشان داد مصرف روزانه حتی ۱۰ گرم عسل ممکن است هموسایتین A1C را کاهش دهد، اما هم‌زمان قند خون ناشتا، تری‌گلیسیرید و سایر شاخص‌ها را به‌صورت نامطلوب تحت تأثیر قرار دهد [2]؛ یعنی حتی مقادیر کم نیز اثراتی پیچیده دارند و مصرف طولانی‌مدت نیازمند احتیاط است. مرور سیستماتیک سال ۲۰۲۱ روی ۱۳ کارآزمایی نیز نتیجه گرفت مصرف زیاد عسل در بیماران دیابت نوع ۲ می‌تواند قند خون و شاخص‌های متابولیک را بدتر کند [3]. در یک کارآزمایی تصادفی‌شده روی بیماران دیابت نوع ۲ نیز مصرف ۵۰ گرم عسل در روز طی ۸ هفته باعث افزایش A1C شد [4].

جمع‌بندی شواهد: عسل خام و باکیفیت در دوزهای کم و کنترل‌شده می‌تواند جایگزین مطلوب‌تری برای قند و شکر باشد و حتی شاخص‌های قندی و لیپیدی را بهبود بخشد؛ اما مصرف زیاد، خودسرانه یا از انواع فرآوری‌شده و پاستوریزه، برای کنترل قند خون مضر است. بنابراین هیچ عسلی، از جمله عسل چندگیاه ویژه دیابتی، «درمان» دیابت نیست و مصرف آن باید حتماً با تأیید پزشک متخصص انجام شود.

مزیت عسل نسبت به سایر شیرین‌کننده‌ها

عسل در مقایسه با شکر، شربت‌های قندی و سایر شیرین‌کننده‌های صنعتی چند مزیت روشن دارد:

  • شاخص گلیسمی پایین‌تر: به دلیل سهم بالای فروکتوز، عسل قند خون را تدریجی‌تر و با پیک قندی کمتری نسبت به شکر سفید افزایش می‌دهد [1].
  • تنوع قندی بسیار بالاتر: شکر صرفاً ساکارز است، اما عسل بیش از ۴۰ نوع قند مختلف دارد؛ حدود ۱۵ درصد قندهای آن قندهای کمیاب (مانند ایزومالتولوز و ترهالوز) است که اثرات متابولیک مطلوب‌تری نشان داده‌اند [1].
  • ترکیبات زیست‌فعال: عسل خام سرشار از ترکیبات فنولی و فلاونوئیدی با اثرات آنتی‌اکسیدانی و ضدمیکروبی است که در بلندمدت می‌توانند از عوارض اکسیداتیو بیماری دیابت کمک کنند.
  • اثر بر پروفایل لیپیدی: برخی مطالعات بالینی نشان داده‌اند مصرف کنترل‌شده عسل کلسترول تام، LDL و تری‌گلیسیرید را کاهش و HDL را افزایش می‌دهد [1].

البته این مزایا تنها در عسل واقعی، خام و فرآوری‌نشده معنا دارند؛ عسل صنعتی و حرارت‌دیده عملاً به یک شربت قندی ساده تبدیل شده و این مزایا را از دست می‌دهد.

ویژگی محصول

زمان برداشت:

معمولا از اواخر بهار تا تابستان

منطقه برداشت:

به دلیل چند گیاه بودن، منطقه برداشت متنوعی دارد.

ترکیبات:

این محصول معمولاً ترکیبی است از عسل کنار، قنقال، خلیلو، زول و عسل‌های کوهستانی با نسبت فروکتوز به گلوکوز بالاتر و شاخص گلیسمی پایین‌تر؛ ترکیبی که خلوص و اصالت آن در آزمایشگاه تخصصی و آنالیزهای حسی تأیید شده است.

نحوه نگهداری:

در ظرف شیشه ای و در دمای اتاق نگهداری شود - در ظرف پلاستیکی نگهداری نشود چون عسل طبیعی ماهیت اسیدی دارد و در صورت نگهداری در ظرف پلاستیکی تحت تاثیر مواد پلاستیک قرار می گیرد.

رنگ عسل:

از نظر حسی، عسل چندگیاه ویژه دیابتی رنگ کهربایی و طعمی خوش و مشتری‌پسند دارد و غالبیت شهد گل‌های کنار، زول، قنقال و گیاهان کوهستانی در آن مشخص است.

طریقه مصرف:

مهم‌ترین اصل مصرف این است که عسل درمان دیابت نیست و هیچ‌گاه نباید جایگزین دارو یا توصیه‌های درمانی پزشک شود. توصیه‌های کاربردی بر پایه شواهد علمی عبارت‌اند از: زمان مصرف: مصرف در صبح یا ناشتا توصیه نمی‌شود؛ بهتر است همراه یا بلافاصله بعد از وعده‌ی غذایی باشد تا پیک قندی کمتر شود. همراهی با سرکه: مصرف یک قاشق سرکه طبیعی سیب یا انگور (یا سرکه انگبین) همراه یا بعد از عسل می‌تواند از افزایش ناگهانی قند خون بکاهد. جایگزینی، نه افزودن: عسل باید جایگزین قند، شکر و سایر شیرین‌کننده‌های مصرفی باشد، نه اینکه به رژیم معمول اضافه شود. کنترل مستمر: قند خون پس از مصرف باید پایش شود و در صورت عدم کنترل، مصرف قطع شود.

میزان مصرف:

میزان مصرف: حداکثر یک تا دو قاشق چای‌خوری (حدود ۱۰ تا ۲۰ گرم) در هر وعده و فقط با نظر پزشک متخصص. مرور شواهد نشان می‌دهد مقادیر بالاتر می‌تواند شاخص‌های قندی را افزایش دهد [3، 4]. زیاده‌روی و مصرف طولانی‌مدت و کنترل‌نشده، حتی از عسل‌های باکیفیت، به‌ویژه در دیابت نوع ۲ می‌تواند قند خون و شاخص‌های متابولیک را بدتر کند [2، 3].

موارد منع مصرف:

مهم‌ترین اصل مصرف این است که عسل درمان دیابت نیست و هیچ‌گاه نباید جایگزین دارو یا توصیه‌های درمانی پزشک شود. مصرف باید بلافاصله قطع شود و با پزشک مشورت شود. اثر عسل فردی است و برای همه بیماران مناسب نیست [2، 3].

طبع عسل:

گرم

توضیحات بیشتر:

سوالات متداول

۱. آیا عسل چندگیاه ویژه دیابتی بیماری دیابت را درمان می‌کند؟

خیر. هیچ عسلی درمان دیابت نیست. این محصول فقط یک جایگزین مطلوب‌تر برای قند و شکر است و صرفاً با تأیید پزشک و به‌صورت کنترل‌شده مصرف می‌شود.

۲. تفاوت آن با عسل‌های معمولی بازار چیست؟

عسل‌های صنعتی و پاستوریزه معمولاً حرارت‌دیده یا تغذیه‌شده با شربت‌اند و فاقد ترکیبات زیست‌فعال‌اند [1]. عسل چندگیاه ویژه دیابتی خام، خالص، آزمایش‌شده و از عسل‌های با شاخص گلیسمی پایین‌تر است.

۳. روزانه چند قاشق مجاز است؟

با نظر پزشک، حداکثر یک تا دو قاشق چای‌خوری (۱۰ تا ۲۰ گرم) در روز و ترجیحاً همراه وعده‌ی غذایی، نه صبح و ناشتا.

۴. ساکارز زیر ۳ درصد یعنی شکر به عسل اضافه شده؟

میزان ساکارز آن اغلب زیر ۳ درصد است؛ نکته مهم این‌که این مقدار اندک نیز شکر افزوده نیست بلکه قند طبیعی خود شهد گیاه است و هیچ تغذیه‌ی مصنوعی در کار نبوده است.

۵. اگر قند خون بعد از مصرف بالا رفت چه باید کرد؟

مصرف باید بلافاصله قطع شود و با پزشک مشورت شود. اثر عسل فردی است و برای همه بیماران مناسب نیست [2، 3].

دیدگاه‌ها

نقد و بررسی‌ها

هنوز بررسی‌ای ثبت نشده است.

اولین کسی باشید که دیدگاهی می نویسد “عسل دیابتی”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

گوهرشناس شویم!

نحوه تشخیص عسل طبیعی

شاخص رنگ عسل

شاخص
رنگ عسل

شاخص رنگ عسل

شاخص
رنگ عسل

شاخص رنگ عسل

شاخص
رنگ عسل

سوال یا مسئله‌ای
در رابطه با خرید عسل دارید؟

مشاوره رایگان با متخصص عسل

کارشناس پشتیبانی تلفنی عسل محمد

فروشگاه عسل

خرید عسل دیابتی